Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

 

Kijken zonder oordeel

Kijken zonder oordeel. Lukt je dat? Wanneer lukt het je wel, wanneer iets minder? En kun jij zonder oordeel naar jezelf kijken?

Wat voor gedachtes komen er naar boven als je oordeel? Wat voel je dan eigenlijk?

Hoe zou jouw leven veranderen als je geheel zonder oordeel kunt kijken en leven? Wat ervaar je dan? En wat zou je NU kunnen veranderen in jezelf om dat leven vorm te geven? 

Laat mij je meenemen in mijn persoonlijke ervaringen met (ver)oordelen.

Hoewel het een leerproces is en blijft om geheel zonder oordeel te kijken naar mijzelf, lukt het mij wel beter. De keren waarop het echt niet lukt zijn eigenlijk de momenten waarop ik mijzelf nog extra veroordeel. Om een voorbeeld te geven, als ik aandacht wil van een ander. Dat kan ik dan zo veroordelen in mijzelf. Echt boos kan ik daarom worden. En nee, op dat moment kan absoluut en totaal niet zonder oordeel naar mijzelf kijken, en dus ook niet naar de ander.

k vind mijzelf te 'needy', ik vind mijzelf dan echt stom en kleinzielig. Ik zeg dan vaak tegen mijzelf dat ik die aandacht niet eens zou verdienen, laat staan dat ik het zou krijgen.

'Want niemand zou om jou kunnen geven, zeker niet als je het op deze wijze blijft doen, Tamara!'

En ik voel mij eigenlijk alleen maar nog onzekerder, nog ellendiger, nog bozer worden, op mijzelf, en eigenlijk ook op de ander, omdat hij/zij mij niet geeft wat ik op dat moment denk te willen ontvangen.

Hoe mijn leven eruit zou zien, als ik geheel zonder oordeel zou kijken? Echt totaal anders! En soms gebeurt het (gelukkig steeds meer), dat ik daar een glimp van op mag pikken.

En wat kan ik daar blij van worden zeg! Geen verwachtingen, maar wel heel veel vertrouwen. In mijzelf, de ander, het proces wat zich aan het ontvouwen is. En dat is ook wat ik nu steeds meer doe. Het vertrouwen omarmen dat alles gebeurt voor een reden, en dat ik mij daaraan over mag geven. En tegelijkertijd ook echt bewust zijn en blijven van datgene wat er in mijn binnenste gebeurt, en wat de oordelen willen zeggen over mij. Want vaak is er dan sprake van een innerlijk kind dat zich even niet gehoord/gezien voelt...

Laten we even heel kort kijken wie of wat er aan het woord is als je oordeelt.

Wie spreekt er eigenlijk, als er sprake is van oordelen? Spreek jij dan, of is het je ego dat spreekt?

Misschien is het dan ook gepast om te vragen, wat is nu eigenlijk de onderliggende oorsprong van die oordelen? Is dat liefde, of is dat juist angst?

Misschien herken jij het ook wel dat er dan een stemmetje klinkt dat zegt:

'Ik ben vast niet goed genoeg. Of ik kan dat niet. Of ik vind het stom dat ik zo ben.'

En heb jij dat ook wel eens ervaren dat, als jij iets niet mag zijn van jezelf, bijvoorbeeld in het licht gaan staan, jouw kracht omarmen, je heel onzeker, en/of jaloers kunt worden op iemand die dat juist wel doet? Of het gevoel van 'de kous op de kop krijgen', als je het dan wel eens doet?

De vraag is eigenlijk:

'Mag jij in het licht, jouw kracht staan?'

Wat is jouw antwoord dan? 'Ja? Of juist NEE!'

Wat zit er dan onder dat antwoord? Waarom mag je dit wel, of juist niet? Wat mag er dan aangekeken worden? Want die oordelen zeggen namelijk iets heel essentieels over ons zelf, en hoe we ons op dat moment voelen, en wat er in ons leeft.

Dit oordeel vindt haar oorsprong in een angst, bijvoorbeeld een angst om afgewezen te worden, of een angst om simpelweg te dom te zijn, of het niet te 'verdienen',. (zoals mogelijk in het voorbeeld hierboven). En dat wordt dan gespiegeld door de buitenwereld, Want datgene wat jij veroordeelt in jezelf, veroordeel je ook in de ander, omdat die energie in de ander iets triggert bij jou, waardoor je onzeker, of geirriteerd kunt worden. En de ander laat precies zien wat jij naar het licht mag brengen, wat nog niet zichtbaar is voor jou, omdat je het altijd zo onderdrukt hebt.

Dat dit gebeurt is niet erg. Totaal en absoluut niet. Mits jij maar jouw gift eruit haalt, en er verder geen oordelen op stapelt, want dan moet je eigenlijk eerst ook door de opgestapelde ego-delen/oordelen heen werken, alvorens je bij de kern van de zaak en de gift kunt gaan komen.

Want die pijnen en angsten, onze schaduwen, die vertellen ons heel mooi en zuiver waar het nog niet stroomt. En als je daar achter komt, wat die angsten en dus ook die oordelen je willen zeggen, dan heb jij echt goud in handen. Iets heel waardevols, iets wat je echt doet groeien en opbloeien. Waardoor er echt meer ruimte ontstaat in jouw ZIJN, en je meer bewegingsruimte en vrijheid zult ervaren voor je volgende stap.

Nu je weet, en waarschijnlijk wist je dit allang, dat die oordelen allemaal op angst gebaseerd zijn, en nu je steeds bewuster wordt van je oordelen, Ligt er nu een uitnodiging voor je klaar. Een keuze die je iedere keer weer mag maken, elke keer weer opnieuw: 

'Aanvaard jij de gift van dat oordeel, of juist niet? Ga je oordelen stapelen, of beweeg je er vanuit zachtheid naartoe? Neem jij jouw verantwoordelijkheid van jouw ervaringen, jouw gedachtes, of kies je ervoor om de ander/situatie de schuld te geven?'

Misschien helpt het je al te weten dat dit veelal begint met een stuk bewustwording. Wees bewust van wat er in jouw binnenste afspeelt. Van je gedachtes over jezelf, een ander, een situatie. Dit bewustzijn zorgt ervoor dat je ook veel bewuster een keuze kunt maken in dat moment. 

En weet ook, jij bent die oordelen niet. Jij bent die gevoelens van onvrede, onrust, ongemak niet. Jouw ware Zelf is Liefde, komt voort uit Liefde, en zal daar zeker tot wederkeren. 

En de vraag is dan ook: 

'Zou Liefde ook zo (ver)oordelen? Wat zou Liefde doen?'


Dit was de blog over het kijken zonder oordeel. Wil je hier meer over weten, wil je er verder over praten, plan dan NU een gratis intakegesprek in via deze link:

https://calendly.com/t-weessies/45min.

Veel liefs, Tamara

-Alle antwoorden liggen reeds in onze Zelf geborgen-

Introductie van wie ik ben, wat ik doe, en waarom ik doe wat ik doe.

In deze video vertel ik je meer over wie ik ben, wat ik doe en waarom ik doe wat ik doe. 

Mijn naam is Tamara Weessies, en ik ben van huis uit blokfluitist. Ik heb aan het conservatorium van Amsterdam en aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag gestudeerd. Na mijn studie ben ik gaan lesgeven, hetgeen iik nog steeds met veel plezier doe. 

Ik merkte al wel snel dat ik iets miste, iets essentieels, iets dat ik heel vaak onderdrukt heb. Ik was en ben eigenlijk ook heel spiritueel. En ik merkte dat ik dit miste tijdens mijn werk zoals het toen was. 

Een paar jaar geleden ontmoette ik iemand die mij anders naar mijzelf, mijn omgeving en naar mijn leven leerde kijken. Ik kon op die manier langzaam maar zeker dichterbij mijn kern komen, en wat ik nu eigenlijk te doen heb hier. 

Tijdens de reis die ik toen gemaakt heb, kwam ik ook achter de kracht van stilte, en kon ik de kracht van klank herontdekken. En die 2 ben ik nu steeds meer aan het omarmen en aan het inzetten in mijn leven en dus ook in mijn praktijk. 

In deze eerste video leg ik je daar wat meer over uit.

-Alle antwoorden liggen reeds in onze Zelf geborgen-

Tamara Weessies
Copyright © 2021 Tamara Weessies
Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren