Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord.

 

Muziek. kunst of wetenschap (deel 1)

Muziek. Is dat nu eigenlijk kunst? Of is het wetenschap? Of misschien allebei? Of juist geen van beide?

Voordat je misschien gaat zeggen dat het uiteraard dit of dat is (of inderdaad juist allebei, of geen van beide), laat mij je deze vraag eerst even wat meer uitleggen. Want er is een reden waarom ik dit schrijf.

Ik denk dat, als ik nu zo op straat deze vraag zou stellen, ik het meest gegeven antwoord wel zou weten: ‘Muziek is een kunstvorm natuurlijk.’ Daar zit best wel wat in. Je kunt emoties overbrengen, mensen raken, het kan heel mooi zijn, etc. Klinkt best kunstzinnig. En dat is het ook, vind ik.

Maar ja, wist jij dat muziek vroeger juist gezien werd als wetenschap?

‘Huh, wetenschap? Hoe dat zo??’

Ja, wetenschap. Laat het mij even een beetje uitleggen.

Vroeger, en dan praat ik over de tijd zo’n beetje voor 1750, werd muziek gezien als een wetenschap. Het hoorde in hetzelfde rijtje thuis als Wiskunde, Astronomie, en Retorica (wetenschap van de welbespraaktheid). Het was een wetenschap omdat je echt leerde HOE je een muzikaal betoog moest houden, om de mensen, de luisteraars, een bepaalde emotie, of een boodschap mee te geven. Dat leerde je, dat was een vorm van kennis. En dus een wetenschap.

Want alles had een betekenis. Een melodie, een ritme, maatsoorten, toonsoorten, instrumentenkeuze. Dit alles droeg echt bij aan de kracht van het muzikale betoog wat de componist (en uitvoerder) aan het maken en/of uitvoeren was.
Als je bijvoorbeeld een droevig muziekstuk wilde maken, je weet wel, zo’n stuk waarbij de tranen echt over je wangen stromen van diepe ellende, waarin alle wanhoop doorleeft kan worden, dan wist je dat je in ieder geval iets moest gaan maken in f-klein. Want die toonsoort is heel depressief. Daar word je lekker moedeloos van. En dan ook werken met bijvoorbeeld triolen, en zogenaamde ‘zuchten’, etc. Welnu, je wist je arsenaal te benutten, zeg maar.

Het gaat wellicht voor deze blog iets te ver om echt heel erg in detail te vertellen over het WAAROM van de betekenissen van de toonsoorten, de instrumentkeuze, het gebruik van ritmisch en melodisch ‘materiaal’, maar dit alles had dus een betekenis, een emotionele ‘waarde’, en ‘lading’, die je echt leerde inzetten op de ‘juiste’ manier en op het ‘juiste’ moment.

En misschien zul je nu denken: ‘Ja maar, dat is dan toch nog steeds geen wetenschap? Wetenschap is toch iets heel anders? Wetenschap heeft te maken met natuurkunde, fysica, biologie, neurologie etc. Toch niet zozeer met emoties?’ Of is psychologie met haar studie van menselijk gedrag (en haar emoties) ook een vorm van wetenschap?

Hmmm, misschien is onze perceptie van het woord ‘wetenschap’ geshift in de loop der eeuwen. Misschien zijn emoties van mensen niet ‘exact’ genoeg, niet ‘bewijsbaar’ genoeg om dit te zien als wetenschap. Maar ja, dat laat mij dan wel achter met de vraag:

‘Wat is wetenschap dan eigenlijk?’

Stay tuned voor de blog van volgende maand, waarin ik je iets dieper meeneem in het waarom van de emotionele betekenis van de toonsoorten.

Wil je hier meer over weten, en wil je geheel vrijblijvend een gesprek hierover hebben?

Plan dan een gratis intake gesprek in van 45 minuten via deze link:

https://calendly.com/t-weessies/45min

Heel veel liefs, Tamara


-Alle antwoorden liggen reeds in onze Zelf geborgen-


Introductie van wie ik ben, wat ik doe, en waarom ik doe wat ik doe.

In deze video vertel ik je meer over wie ik ben, wat ik doe en waarom ik doe wat ik doe. 

Mijn naam is Tamara Weessies, en ik ben van huis uit blokfluitist. Ik heb aan het conservatorium van Amsterdam en aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag gestudeerd. Na mijn studie ben ik gaan lesgeven, hetgeen iik nog steeds met veel plezier doe. 

Ik merkte al wel snel dat ik iets miste, iets essentieels, iets dat ik heel vaak onderdrukt heb. Ik was en ben eigenlijk ook heel spiritueel. En ik merkte dat ik dit miste tijdens mijn werk zoals het toen was. 

Een paar jaar geleden ontmoette ik iemand die mij anders naar mijzelf, mijn omgeving en naar mijn leven leerde kijken. Ik kon op die manier langzaam maar zeker dichterbij mijn kern komen, en wat ik nu eigenlijk te doen heb hier. 

Tijdens de reis die ik toen gemaakt heb, kwam ik ook achter de kracht van stilte, en kon ik de kracht van klank herontdekken. En die 2 ben ik nu steeds meer aan het omarmen en aan het inzetten in mijn leven en dus ook in mijn praktijk. 

In deze eerste video leg ik je daar wat meer over uit.

-Alle antwoorden liggen reeds in onze Zelf geborgen-

Tamara Weessies
Copyright © 2021 Tamara Weessies
Website laten maken door Modual | Open cookie voorkeuren